gracja

łżë. 21, 2010 / Dopòwiesców (6) / hana ò 10:45 dp

rozjëmóm skrzidła jak òracje

rozpòscéróm deklamacjã

na tczã akacjowi Gracji

jakô nie bòji sã halucynacji

jak wpôdóm przez jómã

ùmësłu w hermeticzny krąg

òmanów pòmianów jazni

Gracja jak akacjô skłóniô sã

nade mną nad kòlibką

bibką bezbrónnoscë òbłãdny

jak narôz przestąpiã grańce

realnoscë bëtu baletu żëwëch

Gracja niese mie na remiónach

jak atleta na Błãkitną Planétã

bawimë sã razã w piôskòwnicë

i nie gôdô ò mie czarznica

cëdownica tak jak jiny dzecë

mògã spòntanno pòpłakac

Gracja zaczinô ze mną płakac

gôdóm ji ò wëdżibłoscach

ùmësłu òbłąkónégò jak chléw

òna słëchô jak dobrô drëszka

mieszka na pòdwòrzô mëszlów

wëmësłów fantazji nieòdgadłi

dzãkùjã tobie Gracja za kreacjã

mòjëch wëmësłów niedomësłów

na òceanie rozmieniô ùmësłu

móm dlô cebie w czeszeni pistacjã

z wdzãcznoscą na grandolinie grajã

pòeticką gòticką ariã cebie glorifikacjã


strachë i snienia

łżë. 20, 2010 / Dopòwiesców (3) / hana ò 10:55 dp

nôbarżi móm stracha drëdżégò człowieka

że codzéń robi sądë òstateczné kònieczné

tak bôjeczné jak czerwiony kapturk w trôwie

jak pawión w krzeszniowim sadze ò zôpadze

wieczné brzątwienié rojenié mielenié

chtos na trąbie trąbi swiatu klëkã niwekã

że nie jedurną jem kroplą wòdë w òceanie

le jô to pòkórno wiém wiôldżi panie

że jem w hierarchiach mrówka sznërówka

bùksówka môłô krówka zbòżówka

sniã cobë ùceknąc do brata półswiata z te swiata

gdze człowiek człowiekòwi wôłkã wszechwôłkã

chcã stac sã kwiatowim pëłkã arcëbòskoscë mòtilkã

co seje niepòkalóną pòchwôlóną miodnosc pògòdnosc

jak niebiańskô miewa różewô jak ewa

bëm chca wëlecec bùten grańców lëdzkòscë

w skrëtoscë schòwac sã tam gdze dzëwé łabãdze

swińsczé klonë

łżë. 17, 2010 / Dopòwiesców (4) / hana ò 10:47 pp

w mòjim chléwie móm fejn swiniã

metafizyczną swiniã filozoficzną

swiniã arcëbùczkã grażinã

co skôcze jak trampòlina

i sklonujã sobie swiniã

swiniã wiôlgą jak pùstiniã

mdze miec swinia swą sostrziniã

bò jô baro lubiã bùczczi

i jich swiãté chléwné wnuczczi

mdã miec swińsczé klonë

klonë pëszné jak napòleònë

klonë w dłóniach sã mieszczący

metafizyczi szëkający

jak klonëjã mòje swinie

to so gróm na grandolinie

spiéwë chléwné swińsczé

gbùrsczé klimatë arómatë

mùzykã rëczącą rikającą

w chléwie sã nachadającą

jem ùmësłã klonotwórczim

artistą gnato i krëwio ùtwórczim

lëdóm was klonë chléwné

mòje môłé swińczi dzywné

lubiã was klonë czerwioné balonë

przejrzesto ùroczësto tobaczësto

swińsczi rodzynczi swińsczi mùminczi

pòjta do mie klonë – do swòji maminczi


wiérzta przërëchtowónô jakno dodôwk do nôùkòwi prezentacji na bioetikã

Arnaud – Buglers Dream

baro proszã, jakô nienormalnô…

łżë. 14, 2010 / Dopòwiesców (8) / hana ò 7:27 pp

nagô

łżë. 14, 2010 / Dopòwiesców (7) / hana ò 3:25 pp

CHÒC JEM BEZWSTIDNÔ BEZWZGLÃDNO

BEZSROMÒTNÔ JAK GÃS BEZ PIÓRÓW

I W KÒŻDIM SŁOWIE NAGÔ JAK ADÓM

W CAŁOSCË SÃ WSTIDZÃ ŻE JISTNIEJÃ ŻE ŻËJÃ

ÙCEKNÃ ZE SWIATA TAK CHÙTKÒ JAK GEPÔRD

BË SCHÒWAC SÃ W KAFTANIE NIEJISTNIENIÔ

ÙKRËC JAK SROMÒTNÔ JAGÓDKA PÒD KRZÃ

CHCÃ BËC TAKĄ JACZI NICHT NIE ÒDNALÉZE

W SWIATOWI ZÔBAWIE W CHÒWÓNÉGÒ

NIE CHCÃ COBË CHTOS DOSŁOWNO ÒBÔCZIŁ

ŻE RÓWNAK JEM W SWIECE TIM SAMIM CO ÒN

JE MIE GŁËPASO ŻE JÔ RÓWNAK EGZYSTËJÃ

REALNO DÉRËJÃ BËTËJÃ BEZWÔRTNO JAK KAM

NACHÔDÓM SÃ NA PÒLACH NY RËMI ZEMI

CHÒC LËDZE I TAK MIE WËRZËCËLË WËKLUCZËLË

Z KARNA DOSC NORMALNËCH KAMIENIÓW

PÒMÒDLÃ SÃ Ò SMIERC PÒCESZICELKÃ

DO JANIOŁA STRÓŻA Z BÒSCZÉGÒ PÒDWÒRZÔ

LE NIE WIÉM CZË MÓM FÙL PRAWÒ MÒDLENIÔ

BË BEZWSTIDNO JANIOŁOWI PÒKAZAC

MÒJĄ BEZGRANICZNĄ PSYCHICZNĄ NAGÒSC

WËMÓWIC NÔGÒRSZÉ GRZÉCHË NIEBËCÔ W SE

RZEKNÃ ŻE MÓM BEZWSTIDNĄ PSYCHIKÃ ÒHIDNĄ

BRZIDZÃ SÃ WSTIDZÃ MÒJÉGÒ BËCÔ W SWIECE

DZEWICZĄ CALINECZKĄ CHCÃ BËC W KWIECE TËLPË


chlewizna gówizna

łżë. 13, 2010 / Dopòwiescë (0) / hana ò 8:29 pp

chlewizna to rówizna mieszkeńców jimmanentno

pòczëstëch przejrzëstëch czëstëch

kùrczątkò jagniątkò gôpiątkò diôblątkò

òtmikô sã ùmësł i wchôdôsz w chléwné jómë

brómë òtmikô absolutnô swinia i gòtickô krowa

widzysz pòla gnojowé i kôł ksążicowò robaczësti

w kalëszczu sedzy karno biôłëch òwców ùsmiéwców

slimak zjédô czekòladową kùpã jak zupã

kùrë robią kòncertë tak genialné w swiãto parafialné

że gówno wkłôdôsz w ùszë jak watã aùtomatno

mëszë na zeslu ùdôwają jinteligentné personë

warnë straszą głupé jak bótë marné sarnë

bò chléw je zwierzãcym swiniarztwã skòtlónym

ùtólónym do gówna zybòtã egzystencji

a mòże filozofiô sã zmilëła zbłądzëła

łżë. 13, 2010 / Dopòwiescë (0) / hana ò 4:27 pp

a mòże filozofiô sã zmilëła zbłądzëła

czej wëkluczëła z westrzódka sebie

drãgòsc transgresjów niejistnieniô

òna chce zgrôwac do realnégò

w swiece szëkô kwiatów prôwdë

òdwieczny bezzmiłkòwòscë zmësłów

filozofiô ni mô sympatii empatii

dlô fatamòrganów halucynacjów

òmamów bez skrëchë nie ùznôwô realno

emòcjonalno przeżëtëch mòżlëwëch swiatów

z czësto logicznym bezkriticznym ùsmiéwkã

wëłącziła wszëtczé schizofreniczné bëtë

w brutalnym zamroczenim mentalnym

roztrzôskała dëszë chòrëch na dëszë filozofów

bò schizofreniô nie rozmieje filozofòwac

to grzesznica nie ùmie ùkòchac mądrotë z miłotë

wënëkónô  mùszi szëkac schrónieniô jistnieniô

w bezfilozofnym bestialsczim swiece

chlewizna egzotizna

łżë. 10, 2010 / Dopòwiesców (17) / hana ò 8:24 pp

chlewizna nie je takô òbarchniałô

jak mëszli człowiek niedomëslôk môłi

wchôdôsz pò drôbce czekawòscë

na blónã wëmëszlajkã i òbaczisz

chëcze w kùrpach chòdzący na pôlcach

i górã wątłą wiszącą na hôkù

z nieba spôdają pòwrózczi jak nóżczi

żirafë dzëwò tuńcëją ze słuńcã

pląs chlewiznë egzotiznë

przë zwãkach grandolinë

bez winë ùsmiéwô sã trôwa

z lëtewką kònewką marchewką

całi chronotop wëdżibłi jak chléw

òbarchniałi klasyczno metafizyczno

chùr swiatów mòżlëwëch spiéwô

piesniã na czesc marchewków


chaòs

łżë. 9, 2010 / Dopòwiescë (0) / hana ò 8:59 pp

stôwóm sã chaòsã w czôrnëch łatach gnatach

bigòsã wseczëców i mëszlów jak blewiązków

rozzybónëch na dżiblówce egzystencji

„jô” roztrzaskóné na dzélczi

ni ma ju czegò szëkac na zemi

swiat lëdô spójné kònstrukcje

rekònstrukcje „egò” nie dôwają gwësnoscë

dlô zemian jô bëła nieprôwdzëwô i nie wiém

czë jem prôwdzëwô w tim chaòticznym wëdżibie

mòże za sztërk stanã sã łżélstwã zemi

jô nie chcã chòc sztótama chcã serdeczno

przesąsc sã na jiną planétã z filozofama

zatuńcowac janielskò na swiãtim mòlo

jak wczora zawczora bëło mie w ùmëslë jinaczi

mòże jô nie jem psychiczno chòrô terô

to dérëje spik niedospóno chrapiã bùten swiata

a mòże jô prawie prawie jem òbarchnialcã w chaòsu

i swiat chce mie rzeknąc to diskretno

dżad

łżë. 8, 2010 / Dopòwiesców (2) / hana ò 5:05 pp

jeden dżad w tramwaju sadł

i gôdô sobie do mie tak:

nie wzérôj na mùchë

wzérôj na mùsk swój

bò jak mdzesz zdrza na mùchë

tej mùsk twój

bãdze widzôł mùchë

dzéwczã nie bãdzë slepô

òczë do górë i

wzérôj na mùsk swój

nie zdrzë na mùchë

bò jak mdzesz zdrza na mùchë

tej mùsk twój

bãdze widzôł mùchë

dżad z tramwaju wësadł

béł niewidzalny słabòrealny