Witro jak ùmrzã

      

wiérzta pisónô głosnyma mëslama dlô Kasie i dlô Ni wërecytowónô

29 rujana 2006 r. w akademikù w naji jizbie 144

…………………………………………………………………………………………………………..

Witro jak ùmrzã,

Òddóm tobie mòjégò janioła.

Witro jak ùmrzã,

Mój janiół do ce przińdze.

Witro jak ùmrzã,

Dwa janiołë z tobą bãdą.

 

Miec dwa janiołë

Z dwóma janiołama

Wanożëc pò zemie:

Ùchwëcą za rãce,

Pòd słuńce zaniesą.

Mërdającë nogama,

Wzniesą nad jawernotã,

Pòkôrzą sztëczk nieba.

Dwa janiołë razã.

 

Witro jak ùmrzã,

Òddóm tobie mòjégò janioła.

Witro jak ùmrzã,

Mój janiół do ce przińdze.

Witro jak ùmrzã,

Dwa janiołë z tobą bãdą.

 

Miec dwa janiołë

Z nima chòdzëc i gadac,

Z dwóma janiołama

Ùsniwac i bùdzëc sã.

Trzëmac jich skrzidła,

Midzë blónama

Szëkac nieba.

Dwóch janiołów

Nie dôł mie Bóg.

 

 

…………………………………………………………………………………………………………..

Nen wpisënk òstôł dodóny w strz., 5, séw., 2007 ò 2:10 dp ë nalôzł sã w dzélu Metafizyka / dlô swiãti Kahë. Mòżeta dozérac nen wpisënk dzãka pòwrózkòwi RSS 2.0. Mòżeta òstawic dopòwiesc , abò trackback ze swòji starnë.

Dodôj dopòwiesc