pòézjô
piszã pòézjã czëstą herezjã parnasu
szepczą cos do mie apòlla mùzë
a jô w liriczné zapinóm gùzë
dwa pòmidoré splesniałé
malujã mlékã skwasniałim
fùrmanów wòzë na niebie
diôchłów artizna jedze
złapiã pòézjã na błaznów wãdkã
wiérztë płënącé w mòrzim gnojowim
jak rëbë wpùszczã wgłãb sebie
roztopiã w mëslach jak kwiatë wiszniowé
z kùńsztã gróscama narwã piscama
w pôlcu serdecznym zgniotã miłotã
kwasną wezgódkã dzëwi jagódczi
zajączka łapką wôłczą jabłóniã rozkrojã
dogòniã letëwkã skrzidlatą i zgniotã
ùkòchóm wszëtczé mùchòmòrë
kùńsztowno zrobiã artistny akt etstazë
ùniosã pòézjã pònad herezjã
lira zamieszkô we mie pòkracznô
a jô pòétką bãdã dzëwaczną
Stegna 4/2008
Nen wpisënk òstôł dodóny w sob., 27, séw., 2008 ò 4:05 pp ë nalôzł sã w dzélu Kùńszt Artiznë. Mòżeta dozérac nen wpisënk dzãka pòwrózkòwi RSS 2.0. Mòżeta òstawic dopòwiesc , abò trackback ze swòji starnë.
Dopòwiesc przez hana — séw. 27, 2008 @ 5:57 pp
dzãka Ala za kòmplemeńt;]
i za kòmeńtôrz téż dzãka, bò jô ju mëszla, że nicht tégò nie czëtô, a tak to wiém, że chòc Të;]