òbarchniałi

òbarchniałosc

je darënkã nieba

dlô wëzdrzónëch


jak òbarchniałé kwiatë

tak prosto òd Bòga


dzëwô mëslô sënie sã

hermeneùticzną spiralą

do bezswiądnoscë swiądno

do bòsczégò pòznaniô

jidze jak głëpasy

swiatu nierówny mëslama


òbarchniałi

w subiektiwnym zemsczim chronos

òbarchniałi geniusz bòżi


Stegna 1 / 2008

Òpùblikòwóné jakno: Kùńszt Artiznë

Nen wpisënk òstôł dodóny w wt., 11, stru., 2008 ò 10:06 pp ë nalôzł sã w dzélu Kùńszt Artiznë. Mòżeta dozérac nen wpisënk dzãka pòwrózkòwi RSS 2.0. Mòżeta òstawic dopòwiesc , abò trackback ze swòji starnë.

1 dopòwiesc »

Dopòwiesc przez ptaszka — lëst. 3, 2008 @ 12:06 dp

Może to o Szaleńcu Bożym, np. św. Franciszku z Asyżu? Szczególnie podobają mi się słowa: jak òbarchniałé kwiatë / tak prosto òd Bòga.

Mam problem z interpretacją jednego zdania z tego ciekawego utworu: “dzëwô mëslô sënie sã / hermeneùticzną spiralą”.

Czy ktoś mógłby mi wyjaśnić, jaką rolę pełni tu “hermeneutyczna spirala”?

Dodôj dopòwiesc