formae formarum

Marchwiowi Mùmaczu

Straszkù mój

Nôùczë mie môłczeniô

Artistnégò kùńsztu

Zazdrzeniô sã w mùchã

Z wiôldżima òczama

W majestatnégò wãdzëbôka

Czorgającégò pò zemi

Môłczący dżadu

Z marchwiowima zãbama

Ò môłczenié bënowé

Glingòtno brzëmiącé

Zwãk bùrczibasu

Proszã ce

Reno, wieczór, w dzéń i òb noc

Chcã czëc môłczenié

Chcã pòczëc gwôsny strach

W klasykòwim zwãczenim

I cëché mëslë pòkraczné

Wmëslëc sã w strëgã deszczu

W biôłosc zwónuszków

W pamiãtlëwòsc niezabôtczi

Kòchónô Marchewkò

Mòdlë sã za nama

Mùmaczu, Straszkù mój

Të wiedno przë mie stój

I dopùscë wsłëchac sã

W môłczenié twòje

Òno wëmòwné je jak rëba

Głosné jak wrzeszczenié

Òno nigdë nie zdradzy

Òno wszëtkò rzecze amen

wiérzta nôdgrodzonô w XXII Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. M. Strijewsczégò, 2007 r.