Archiwùm kategòrëji 'Demiurgiô Dolmaczënkù'

Wniebòwzãcé

 Lidija Gačnik-Gombač, Wniebòwzãcé.pdf

Na noclégù kòl Smiészka Smiészica

Branko Radičević, Na noclégù kòl Smiészka Smiészica.pdf

***

  

J. Twardowsczi

*** /dolmaczënk: HM/

 

Jakô to redota

pòmagac

dwigac

nëkac do chòrégò z wëwieszonym jãzëkã

gwôsné serce niesc jak gòrączkã

rozdawac

i wcyg sã czëc

niezaradnym

bëc niczim

bë Pón Bóg mógł dzejac

wszëtkò je tedë

czedë nick dlô sebie

Nebo, nebo /dolmaczënk ze sloweńsczégò/

              

Nebo, nebo                                            Niebò, niebò

in neskončna, brezmejna ravan!           ë niedosygłô, bezkùńcowô rówizna!

Pijano oko                                              Spité òkò

žari in iskri                                             pôli sã ë skrzi

in vpija ta svet prostran.                       ë wcygô nen rozwlokłi swiat.

Horizont molči.                                      Hòrizońt môłczi.

Od neba sem mrak hiti…                       Z nieba smrok nëkô…

le še tam iz daljave                               leno jesz tam z dôlëznë

v te proste širjave                                 w nã wòlną rëmiã

brezmejno prost nekdo beži                  nieskùńczono wòlny chtos nëkô

    

Josip Murn, Nebo, nebo, [w:] Mah in srebro. Antologia poezji słoweńskiej, Sejny 1995, s.88.

/dolm. H. Makùrôt/

Kwiat

Mùszã wama cos rzeknąc… wama òbëdwùma… Wëòbrazëta sobie, że òd czasu czej nen nażgôla was sparłãcził nym kwiatã, ha, ha, ha, w jakąs dzëwaczną sztaturã, w statuã, ha, ha, ha, ni mògã òbnëkac doznania, że midzë wama cos je… że cos midzë wama sã swiãcy… ha, ha, ha!

Ha, ha, ha!

Ha, ha, ha!

Bò jô wiém!

 

W. Gòmbrowicz, Zdenk, fragm. - dolmaczënk

 

kwiôtk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demiurgòs

Demiurgòs – gôdôł mój òjc – ni miôł mònopòlu na ùsôdzanié

zeloné òkò ùsôdzanié je apartnym prawã wszëtczich dëchów. Materie dónô je nieskùńczonô brzadnosc, niewëbróny żëcowi kraft i narôzka maniącô mòc pòkùsë, chtërna naju cygnie do fòrmòwaniô. W głãbie materie sztôłtëją sã niewërazné ùsmiéwczi, zarzesziwają sã napiãca, zgãscywają sã próbë sztôłtów. Całô materiô wałuje òd nieskùńczonëch mòżlëwòtów, jaczé przez niã przechôdają zmetlałima dërgòtkama. Żdającë na òżiwné dichnienié dëcha, przeléwô sã òna w sobie bez kùńca, kùsy za pòmòcą tësąca miodnëch òkrąglëznów i mitczëznów, chtërne z sebie w slepëch rojeniach wëfańtazérëje.

Bruno Schulz, Traktat o manekinach albo wtóra Księga Rodzaju (fragmeńt), [w:] tegoż, Sklepy cynamonowe, Warszawa 1991, s. 27.

/dolmaczënk: HM/