Archiwùm kategòrëji 'Demiurgiô Dolmaczënkù'
J. Twardowsczi
*** /dolmaczënk: HM/
Jakô to redota
pòmagac
dwigac
nëkac do chòrégò z wëwieszonym jãzëkã
gwôsné serce niesc jak gòrączkã
rozdawac
i wcyg sã czëc
niezaradnym
bëc niczim
bë Pón Bóg mógł dzejac
wszëtkò je tedë
czedë nick dlô sebie
Demiurgòs – gôdôł mój òjc – ni miôł mònopòlu na ùsôdzanié –
ùsôdzanié je apartnym prawã wszëtczich dëchów. Materie dónô je nieskùńczonô brzadnosc, niewëbróny żëcowi kraft i narôzka maniącô mòc pòkùsë, chtërna naju cygnie do fòrmòwaniô. W głãbie materie sztôłtëją sã niewërazné ùsmiéwczi, zarzesziwają sã napiãca, zgãscywają sã próbë sztôłtów. Całô materiô wałuje òd nieskùńczonëch mòżlëwòtów, jaczé przez niã przechôdają zmetlałima dërgòtkama. Żdającë na òżiwné dichnienié dëcha, przeléwô sã òna w sobie bez kùńca, kùsy za pòmòcą tësąca miodnëch òkrąglëznów i mitczëznów, chtërne z sebie w slepëch rojeniach wëfańtazérëje.
Bruno Schulz, Traktat o manekinach albo wtóra Księga Rodzaju (fragmeńt), [w:] tegoż, Sklepy cynamonowe, Warszawa 1991, s. 27.
/dolmaczënk: HM/
Slédné dopòwiescë