spac baro lubiã

 

spac baro lubiã

i lubiã jak we snie

przechôdają do mie

dëchë


nie bòjã sã

i lubiã dëchë cëzé

jak dëchã gwôsnégò


jak cało mòje spi

jô w nocë z nima

ùcékóm na wëżënã


nad chronotop pnã sã

i rosnã jak pòlny kwiat

w stronã słuńca


jem spiącą królewą

gwôsnëch mëszlów i snów


spac baro lubiã

i w spikù swiądno mëszec

i swiądno bëc w bezswiądnym


“Stegna” 1/2008

òbarchniałi

òbarchniałosc

je darënkã nieba

dlô wëzdrzónëch


jak òbarchniałé kwiatë

tak prosto òd Bòga


dzëwô mëslô sënie sã

hermeneùticzną spiralą

do bezswiądnoscë swiądno

do bòsczégò pòznaniô

jidze jak głëpasy

swiatu nierówny mëslama


òbarchniałi

w subiektiwnym zemsczim chronos

òbarchniałi geniusz bòżi

 ”Stegna” 1/2008

 

jem astralnym całã

jem astralnym całã

z kòsmiczny perspektiwë

pòzéróm

na fizyczné cało

mòje i noszã

z placu w plac

z materialnyma òczama

jaczé widzą òbrazë

z ùszama co czëją

fizyczné cało mòje

zdrzódlany òbrôz

etericzno widzã

z gwiôzdnégò pòzdrzatkù

jem astralnym całã

Mòja artizna

Mòja artizna

Je czësto bënowô

Jak bënë szëfladë

Schòwónô

Jak robôczk w zemi

Je scësno chaòticznô

Je pòmachtónô i trzasłô

Jak kapùsta z grochã

Chaòticzno przërôbióm

Psychiczno demòntëjã

Talentë môłpë

Szãtopierzé skrzidło

Wkrãcył mie w klatë

Roczitnik z Roczicyn

Mój diôcheł artiznë

Bez krëwi i gnata

Ùprôwióm rolã

Fąfkòwatô artizna

Dzëwô kreatizna

aaaaa

Do ritmù tuńcëjã

Przë mrëkù kòta

Z artizną solã bót

I spiéwóm do nót

Fąfczi, wërgle, psotë

Artizna majestatnô

Kùńszt szpòrtownoscë

Mòc genialnotë

Ùtwórczi bëlnotë

Aùtentizna

Ekspòzycjô dëcha

Dërch dërchã

Impresjô mie

Ekspresjô mie

wiérzta nôdgrodzonô w XXII Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. M. Strijewsczégò, 2007 r.

Marchwiowi Mùmaczu Straszkù mój…

Marchwiowi Mùmaczu

Straszkù mój

Nôùczë mie môłczeniô

Artistnégò kùńsztu

Zazdrzeniô sã w mùchã

Z wiôldżima òczama

W majestatnégò wãdzëbôka

Czorgającégò pò zemi


Môłczący dżadu

Z marchwiowima zãbama

Ò môłczenié bënowé

Glingòtno brzëmiącé

Zwãk bùrczibasu

Proszã ce

Reno, wieczór, w dzéń i òb noc

Chcã czëc môłczenié


Chcã pòczëc gwôsny strach

W klasykòwim zwãczenim

I cëché mëslë pòkraczné

Wmëslëc sã w strëgã deszczu

W biôłosc zwónuszków

W pamiãtlëwòsc niezabôtczi

Kòchónô Marchewkò

Mòdlë sã za nama


Mùmaczu, Straszkù mój

Të wiedno przë mie stój

I dopùscë wsłëchac sã

W môłczenié twòje

Òno wëmòwné je jak rëba

Głosné jak wrzeszczenié

Òno nigdë nie zdradzy

Òno wszëtkò rzecze amen

wiérzta nôdgrodzonô w XXII Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. M. Strijewsczégò, 2007 r.

Wierzã w Bòrową Cotkã i niedowinnosc

Wierzã w Bòrową Cotkã

I niedowinnosc wôłków

Jô lasu stwòrzenié

Razã z miedwiedzã

Do Bòga sã mòdlã

Ò niedowinnosc pòwszédną

I òdpùscë nóm naje winë

 

Prôwdzëwą niedowinosc

Przezdrzélną jak zdrzódło

Niesczapóną jak drzéwiã

Czësti niedowink

Sadnął mie na rãce mòtilk

Przëczurpôł sã zajączk

Niech mdze Królestwò Cotczi

 

Na Janiół Pańsczi dzëcół klëwie

Zwãczi zwònuszk kwiôtuszk

I niedowinno ùrodzony

Błogòsławiony brzôd

Żëwòta Słowò w lasu

Bòrowô Cotka kroji chléb

Pòwszédną niedowinnosc dôj nóm

wiérzta nôdgrodzonô w XXII Òglowòpòlsczim Lëteracczim Kònkùrsu m. M. Strijewsczégò, 2007 r.

jô i të

na skrôwkù tesknotë

mòje egò

w remiónach miłotë

twòje egò

    

na wiérzchù jô

w pałacu të

 

skroblã drewienka

dlô ce

skroblesz drewienkã

dlô mie


to w górze jô

a w dole të

to w górze të

a w dole jô

“Zymk” 5, 2006

Żëczbë na gebùrstach

Żëczbë na gebùrstach

 

Lorien, nie ùmiejã,

Nie rozmiejã żëczbów

Janiołóm składac.

 

Do nieba sélajã

Leno grósc zemie

Ë pòlnëch kwiatów,

 

Dëcha mòjégò

Szczërégò

Ë czësto lëdzką żëczbã

 

Gwôsnégò skrôwka nieba

Wieczisti redotë.

Dwa fiółczi sélajã.

 

Gduńsk, 11 rujana 2007 r., 25. gebùrstach K. Tuchorsczi

Wniebòwzãcé

 Lidija Gačnik-Gombač, Wniebòwzãcé.pdf

HIP HÒP wãdzëbôków

HIP HÒP wãdzëbôków

Wãdzëbôczi przerôbiają

Wej òsadë przerôbiãją

Òrganiczną rówiznã

Kòpią zemską niwiznã

Absorbùją wòdã

Bò wej mają biédã

Stôri lat jednôsce

Zdichają sprãżisce

A hòdowac chcemë

Wãdzëbôczi chcemë

Do wójta jidzemë

Dëtka brëkùjemë

Drãdżi metal zjadłë

Wãdzëbôczi padłë

Na azot ni mają

Szczestlëwò zdichają